De tweede helft van de 19de eeuw was een periode van grote veranderingen. De stoommachine veroverde Europa, fabrieken schoten als paddenstoelen uit de grond en de kloof tussen rijk en arm werd steeds zichtbaarder. Terwijl de welvaart voor sommigen toenam, leefden velen in Brussel in bittere armoede. Kinderarbeid, uitbuiting en sociale ongelijkheid waren dagelijkse realiteit.
In die context ontstond een groep sociaal bewogen burgers die zich wilde inzetten voor de zwakkeren in de samenleving. Ze organiseerden uitgebreide eetfestijnen — soms met tien tot twaalf gangen — waarvan de opbrengst naar noodlijdenden ging. Tijdens deze avonden zorgden ingehuurde zangers voor muzikale intermezzo’s.
Gaandeweg groeide het idee om die artistieke bijdragen zelf te verzorgen. In oktober 1872 richtte Pieter De Freyn, samen met vrienden zoals Felix Van de Zande, vader Gassée, Emiel Van Driessche, De Mol en Sander Dandois, in café Het Moriaantje De Noordstar op. Het was het begin van een vereniging die kunst en solidariteit met elkaar zou verweven.
Vanaf dag één stond De Noordstar voor twee kernwaarden:
- kunstzinnige expressie, gedragen door amateurs met talent en passie
- sociaal engagement, met aandacht voor wie het moeilijk heeft
Die dubbele missie vormt tot vandaag het hart van de vereniging.